Arama

Yok

Vega

Kaç, kaç benden, kaç
Açılmaz sandığım o kapıyı yavaşça açtın
Bilmiyorsun ki sen ta içimdeki keskin birşeyleri yerinden oynattın
Yok, sen beni kurtaramazsın
Kurtaramamış kimse kimseyi
Yüzümü tutup kaldıran elin o kadar güzel o kadar arsız
Sen, senin adın, ellerin,
Gözlerin, duan, dudakların...
İçimdeki karanlığı yeniden kanattın
Sesimi duyma...
Bu rüzgarla karışamam diyeceksen eğer
Hiç tadını duyma hayatı acı tatlı içmeyeceksen eğer
Koş git buradan, kaç git buradan şimdi
Asla adını sormam
Yoksam ben... yoksam sende...
Yalnızlığa yerini soramam
Hiç yoksam, hiç olmadıysam
Ağlamam, ağlayamayacağım

FacebookTwitterWhatsapp

    © Arkeolog