Arama

Issız Kaldım

Zuhal Olcay

Ben bu şehre ayaklarım sancılı ve az geldim
Üşüyünce akşam açmış korkularımla

Tutamadım uçan sevgileri tutamadım
Konuşamadım, anlayamadım, anlatamadım
Issız kaldım sessiz kaldım
Dönüyorum sarı kum çiçeklerine

Bir gün belki yine, çoğaltıp ellerimi
Çoğaltıp gözlerimi, çoğaltıp yüreğimi
Gelirim geri

Yeni bir şarkıyla inerim şehrin üzerine
Unutup eski hüzünlerimi
Sevinçlerimle

FacebookTwitterWhatsapp

    © Arkeolog